 | Olga Boznańska (1865 Kraków - 1940 Paryż)Malarka, w 1883 roku rozpoczęła naukę rysunku u Kazimierza Pochwalskiego w Krakowie. Jej nauczycielami byli także Józef Siedlecki oraz krytyk i historyk sztuki Konstanty M. Górski, wykładowca na Wyższych Kursach dla Kobiet Adriana Baranieckiego, na które uczęszczała w latach 1884-1886. Od 1886 przebywała w Monachium gdzie uczyła się najpierw u Karla Kricheldorfa (do 1888), a w roku 1888 u Wilhelma Dürra. Malowała martwe natury i pejzaże, a przede wszystkim nastrojowe portrety. Jej mistrzami byli niemieccy realiści i impresjoniści, lecz twórczość jej ma przede wszystkim charakter symbolistyczny. Jednym z najważniejszych we wczesnym okresie jej działalności był wizerunek malarza monachijskiego Paula Nauena, za który Boznańska otrzymała złoty i mały złoty medal w 1893 i 1894 w Wiedniu na Międzynarodowej Wystawie Sztuki. W 1898 roku artystka przeniosła się na stałe do Paryża. Styl artystki zmienił się w istotny sposób, ulubione monachijskie szarości wzbogaciła innymi barwami. Obraz stał się płaszczyzną mieniącą się setkami wibrujących refleksów barwnych, coraz pełniejszą realizacją wartości muzycznych w malarstwie. Odrealnione wizerunki postaci świadczą o nieustannym dążeniu artystki do ukazania ,,duchowego'' obrazu przedstawionych osób. Wśród portretowanych przez Boznańską byli artyści, poeci, pisarze, krytycy, członkowie francuskiego rządu. W latach 1904, 1912 i 1913 Muzeum Luksemburskie zakupiło 3 jej obrazy. Zdobyła wówczas szereg wyróżnień na wystawach międzynarodowych. W 1910 otrzymała Legię Honorową. W 1912 została prezesem Towarzystwa Artystów Polskich ,,Sztuka''. Na przeszkodzie rosnącej popularności artystki stanął wybuch I wojny światowej. Po jej zakończeniu Boznańska zamknęła się w świecie swojego malarstwa. Powstanie nowych kierunków w sztuce sprawiło, że jej niezależna i wymagająca twórczość przestała być ceniona tak jak wcześniej, choć artystka cały czas brała udział w wystawach w Europie i Ameryce Północnej, jej obrazy docierały nawet do Japonii. Dopiero w 1937 na wystawie Expo w Paryżu oraz w 1938 na Biennale w Wenecji jej malarstwo zostało ponownie docenione. |
|
